Een huishouden van Jan Steen

De onderkant van de bank is al gemaakt. Daar eindigt Do op het moment dat ze Flynn zo heeft lopen klieren dat hij, met een haal van die grote poten van hem, Do onder de bank zwiept.... en haar er dan niet meer onder uitlaat. Dan richt je je frustratie maar op de onderkant van de bank De bank is nu verboden gebied maar we hebben nog meer stoelen waar ze zich onder kan verstoppen om van daar met tijgersluipgang boven op Flynn te springen.

De vloer ligt bezaaid met speelgoed, zand en stukjes tak en sinds kort met een tweetal sperziebonen.  Twee maal daags loop ik met een grote zwabber door het huis, heel dankbaar dat de vloer van natuursteen is en dat het zo simpel is op te ruimen.
Die sperziebonen zijn nieuw, ik kon ze niet redden, ze waren sneller uit de pan gepikt dan dat ik kon kijken. Net als de croissantjes op Vaderdag. Het ene moment lagen er vier, na éénmaal knipperen lagen er nog maar 2 stuks, met twee honden die je zaten aan te kijken met een kop van "ik deed helemaal niets, en zij ook niet".

Losse schoenen is ook zo iets, net als sokken uit de vuile was, die verplaatsen zich ook zomaar,....zucht. Voor een paar sloffen was het te laat, die zijn "beyond repair" in de vuilnisbak verdwenen.

Mijn droom was lekker te wandelen of te fietsen met de honden in het bos, op de hei......maar dan moet je kleine teen niet links van de steen langs willen en de rest langs de andere kant waardoor je een week alleen maar kunt hinkelen. Ook moet je niet naar de tandarts moeten om een kies te laten trekken

Lea, mijn schoondochter stuurde mij een berichtje: "Hmmm, zou leuk zijn als die puppen zelf het huis konden schoonmaken, koken en jou een wijntje konden brengen......"

Oh,......droomland