Throw a tantrum

Dat staat synoniem voor een lachbui als je, op facebook ziet hoe een eigenaar voor schut wordt gezet door zijn hondje. Dat overkomt altijd iemand anders.

Sinds onze kleine draak in de zogenaamde hondenpuberteit zit overkomt het mij ook, helaas. Niet willen luisteren, terwijl ze dat feilloos deed.

De auto die voorbij komt eerst negeren als ze voelt dat je dan extra op haar let. Auto voorbij, attentie voorbij en dan als een malloot achter de auto aanracen. Terugroepen.

Kraaien opjagen in het pas geplante aardappelveld en alle aardappelen boven spitten. Terugroepen en niet komen maar op een afstandje gekke bekken trekken.

In de sloot springen en achter een liefdeskoppel eenden aan zwemmen. Terugroepen en dan als ze gevangen is maar aan de lijn, want dan heb je controle.....tenminste, daar ga je van uit.

Dan blijkt dat dàt de dame niet zint, gooit ze zich op haar rug en weigert nog één pas verder te lopen. Daar sta je dan, onder het smalend oog van wandelend Drenthe. De één, vooral mèt hond, zegt: niets van aantrekken, gaat vanzelf weer over en de ander vraagt of misschien een cursus zou helpen. Voor mij dan, want het ligt altijd aan de baas 😖.

Ik heb gekozen voor de methode "doorlopen". De één zegt "goed zo" en de ander mompelt iets over dierenmishandeling. Riem over de schouder en de hond blijven meeslepen. De eerste keer vond ze het schitterend, toen lag er nog een laagje sneeuw. Dat gleed wel erg lekker. Nu zonder sneeuw, over het grindpad, vindt ze het beduidend minder. Nù is het een kwestie van wie de langste adem heeft. Ik win, af en toe 😖