Maatje

Met Maatje kon je veilig naar buiten, dag en nacht. Daar waar Puck een woeste beschermer is van huis, tuin en steiger en Scott niet zou aarzelen inbrekers te wijzen waar de kroonjuwelen verstopt liggen en ze eventueel te helpen inladen, had Maatje de taak op zich genomen mensen met eventuele snode plannen uit mijn comfortzone te houden. Hij doseerde wel. De opa die zijn evenwicht verloor van achter zijn rollator en die steun zocht op mijn schouder, werd slechts aangekeken. De wielrenner die vond dat ik hem hinderde, keerde, van zijn fiets sprong en mij luid schreeuwend kenbaar maakte dat ik niet op het voetpad mocht lopen, heeft die dag zijn record één been fietsen verbroken omdat hij zijn andere been hoog in de lucht moest houden om te ontkomen aan de kaken van Maatje.

Een loslooprondje Hekslootpolder met vissers langs het Spaarne betekende voor Scott dat er werk aan de winkel was en bij de eerste plons van een overmatig grote dobber ging hij het water in om de dobber terug te halen. De dobber werd binnengebracht, Maatje nam hem over aan de walkant en beet hem kapot. Verbieden hielp geen zier, wat natuurlijk te treurig voor woorden was in het licht van de gevolgde cursussen Gedrag en Gehoorzaamheid

De visser was woest , stond hartgrondig te vloeken en wenste ons alle slechts die hij maar kon bedenken. Ik probeerde te overleggen om de dobber te vergoeden maar hij kwam schreeuwend en wild zwaaiend met zijn armen en hengel op mij af. Dat was Maatje teveel en ging hij grommend tussen de visser en mij in staan. Geschrokken door de aanblik van een Aussie die opeens twee keer zo groot leek te worden, zette de man het  op een lopen gevolgd door een blaffende Maatje, op zijn beurt weer  gevolgd  door een vrolijk blaffende Scott die dacht dat er iets leuks aan de hand was en ook deel uit wilde maken van de pret. Na een meter of 50 hielden de honden het voor gezien en kwamen kijken wat er nog meer te beleven was.

Natuurlijk hadden we tijdens de hele voorstelling ruimschoots bekijks  van de collega’s waarvan er een paar snikkend van het lachen in het gras lagen. Loopt u maar gauw door mevrouw, zei er eentje terwijl hij de honden koekjes  en boterhammen stond te voeren. Wij regelen die dobber wel, hebben we allemaal genoeg van bij ons. En maakt u zich maar geen zorgen,  het is een vervelend mannetje met een grote mond die toch al eens een lesje verdiende.  Dank u wel, onze dag kan niet meer stuk, maar eh…kunt u ze wel even vast houden tot u ons voorbij bent?