Monsters

Even buiten met de hondjes. Het regende een beetje dus ging ik er van uit dat het wel rustig zou zijn en dat ze dan wel even los konden uitrazen. Tot aan De Lus, een  soort wandelvierkant tussen de weilanden door,  ging het prima. Zelf een regelmatige recall ging prima. De doggies waren in staat de worteltjes uit hun oren te halen, dus baasje blij. Voor eventjes....

Een wandelaar liep voorbij zonder dat hij werd opgemerkt. Ze hadden het te druk bij de sloot. Totdat hij bij de container de hoek omging. Toen gingen ze in volle vaart achter hem aan, liepen met hem mee en stond ik als een malloot op het meegebrachte fluitje te blazen, welke thuis perfect werkte.

Ik dacht slim te zijn en ze aan het einde op te vangen en liep de andere kant op. Totdat een in het wit geklede dame de andere kant op liep en de hondjes vonden dat zij toch wel erg interessant was en met haar mee terug liepen. Ik in galop de andere kant op. Je voelt het al aankomen en moest weer terug toen een ander haar pad kruiste. Inmiddels had de dame mij bereikt en sprak "Zijn dat uw honden? Dat gaat niet goed zo". Ik gaf de inmiddels zwart/wit geklede dame het enige juiste antwoord " Ik denk dat ik uw stomerij ga vergoeden". 

Ze kalmeerde en vroeg of ik naar een cursus ging. 

Ik zei  "ja, al 3 maal geweest en thuis ging het wel goed", ving onderwijl Flynn op die vond dat hij lang genoeg weg was geweest. Onderwijl vroeg ik me af waar die kleine gebleven was. Ook zij vond het vreemd en zei dat ik maar gauw moest gaan zoeken en dat zij zelf wel voor haar kleding zou zorgen. 

Inmiddels bleek Do met  wandelaar no.4 mee te lopen en begon dus aan de 4e ronde. Met Flynn aan het touw haar uiteindelijk terug gehaald, ook weer aangelijnd, en toen de lange weg naar huis terug ingeslagen. 

Een grote plons en opeens was ik gedegradeerd tot badmeester van twee (!) zwemmende honden. De honden uit het water getrokken en me bedacht dat onze hondentrainster Kim gezegd had dat 10 minuten spelen voldoende was. Had ik me dat maar eerder bedacht....