zaterdag 25 juli 2020

Do

Het zijn inspannende dagen zeg! Als ik even gewend bent slepen ze me weer ergens anders naar toe.
Nu zijn we al een paar dagen op dezelfde plaats gelukkig, te warm voor die ouden van dagen denk ik; 30 graden hebben ze uitgezocht pfff.

Die Hongaarse slungel zorgt hier voor zijn eigen voer, hartstikke vers!
Heel erg vermoeiend dat gejaag, vooral omdat het bij kleine hapjes blijft. En meestal doet hij alsof maar vangt dan niets.
Stom gezicht als hij op 4 poten verticaal omhoog springt om dan bovenop zijn prooi te landen.....denkt hij, het lefgozertje. 
Maar een aantal muizen kunnen het niet meer navertellen, hij vreet ze met huid en haar op. Mijn voerbak is toch een stuk eenvoudiger om mijn buik te vullen.
Ik mocht lekker loslopen maar die lange bleef aan de lijn. Ze gaven hem geen enkele verantwoordelijkheid en daarmee geen vertrouwen. Onbetrouwbaar zou ik hem niet willen noemen en er is daarom geen enkele reden om hem niet te vertrouwen. 
Bovendien kan ik nog altijd ingrijpen als het uit de hand loopt. Ik zie het meer als een kwestie van de juiste prioriteiten stellen toch; zeker voor primaire levensbehoeften zoals eten.

Dan die bazin, die wordt er niet vrolijk van, ze wil het niet geloof ik. Tja als ze voor smakelijk voer zorgt is het leven inderdaad een stuk eenvoudiger en aardiger. Maar ons de schuld geven van iets waar we geen invloed op uit kunnen oefenen lijkt mij buitengewoon onredelijk. En nu neem ik het even op voor mijn maatje, want ik hou het maar op die droge brokken met veel Duits water, voorkomt dat ik verhonger want jagen vind ik veel te vermoeiend.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten